Η Ανισότητα ανάμεσα στους μισθούς Και η ανεργία / Φτώχεια που Επικρατεί στους νέους εργαζόμενους

Το πιο κάτω άρθρο έχει συνταχτεί από τα νεαρότερα μέλη της Εταιρείας μας, που παρακολουθώντας τις δυσκολίες των συναδέλφων/συμφοιτητών της ίδιας ηλικιακής ομάδας που εργάζονται σε άλλα διάφορα επαγγελματικά περιβάλλοντα, ήθελαν να θίξουν εμφαντικά τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει σήμερα η νέα γενιά στην αγορά εργασίας του τόπου μας, καθώς και την ανάγκη για δημιουργία μίας δημιουργικής αλλά κυρίως αξιοπρεπούς ζωής.

Ως οικονομική / εισοδηματική ανισότητα εκτιμάται η διαφορά στον καταμερισμό του πλούτου και του εισοδήματος μεταξύ κάποιων ομάδων πληθυσμού αλλά και ορισμένων ατόμων. Σαν επακόλουθο της οικονομικής ανισότητας επέρχεται η ανεργία και κατ’ επέκταση προφανώς και η φτώχεια. Φτώχεια είναι η οικονομική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από έλλειψη κατάλληλων πόρων για την ικανοποίηση των βασικών ανθρώπινων αναγκών, και ανεργία η αδυναμία ενός ατόμου να βρει εργασία που να είναι αμειβόμενη και ανάλογη των ικανοτήτων του.

Υπάρχουν πολλά αίτια ανισότητας, φτώχειας και ανεργίας, όπως η παγκοσμιοποίηση, οι τεχνολογικές αλλαγές, οι νόμοι και οι φόροι, οι κοινωνικοί και πολιτιστικοί παράγοντες, το «ξένο-φθηνότερο» εργατικό δυναμικό και πολλά ακόμη.

Στην Κύπρο, η πιο σημαντική ίσως αιτία αύξησης αυτής της οικονομικής ανισότητας που επικρατεί στην νέα γενιά και οδηγεί τους εργαζόμενους στην μεγάλη λιτότητα («γενιά των φτωχών») ή στην μετανάστευση, είναι η μεγάλη ανισοκατανομή, η οποία υπάρχει στους μισθούς και τα ημερομίσθια. Το ποσοστό των «εργαζόμενων φτωχών» δηλαδή με πολύ χαμηλά εισοδήματα με μεγάλο βαθμό δυσκολίας αποπληρωμής υποχρεώσεων (δηλ. δυσκολία στην πληρωμή ενοικίου, στους πάγιους λογαριασμούς, δόσεις σε δάνεια, αυτοκίνητα, τηλέφωνα, έκτακτες οικογενειακές ανάγκες κλπ.) έχει υπερδιπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια. Οι σημερινοί νέοι αδυνατούν να βρουν μια εργασία που να είναι αμειβόμενη ανάλογα με τα προσόντα, τις ικανότητες και τις κλίσεις τους και αυτό παράλληλα οδηγεί στην ανεργία, που είναι επακόλουθο γεγονός. Τα τελευταία χρόνια ειδικά, η ραγδαία αύξηση της ανεργίας ανάμεσα τους νέους είναι αρκετά ορατή. Να σημειωθεί ότι η κρίση του 2013 έφερε μεγάλη ανεργία στην χώρα μας, σημαντικό γεγονός που επηρέασε τα οικονομικά δεδομένα του κάθε νοικοκυριού. Δυστυχώς στην Κύπρο παρατηρούμε ότι, άτομα της νέας γενιάς με όρεξη για εργασία, αν βρουν δουλειά στο αντικείμενο τους, δυσκολεύονται γιατί οι εταιρείες έχουν υψηλές προσδοκίες από αυτούς. Απαιτούν το ανθρώπινο δυναμικό να  δουλεύει περισσότερες ώρες, όμως δεν είναι σε θέση να παρέχουν τον αντίστοιχο μισθό στους εργαζόμενους ακόμη και σε έμπειρα άτομα. Περαιτέρω, πολλές εταιρίες στην σημερινή εποχή προωθούν περισσότερο την μερική απασχόληση, που δημιουργεί πρόβλημα στους νέους. Συνεπώς πολλοί νέοι αναγκάζονται να ξενιτευτούν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες με περισσότερες επαγγελματικές ευκαιρίες, όπου θα αναγνωρίζονται οι γνώσεις και οι ικανότητες τους και θα λαμβάνουν και τον κατάλληλο μισθό με αυτά που θα προσφέρουν στην εταιρεία, δουλεύοντας μάλιστα και σε ολική απασχόληση.

Επιπλέον, έρευνες έχουν καταδείξει ότι μπορεί οι εκατομμυριούχοι να αποτελούν το 1% του πλανήτη μας, αλλά αυτό δεν στέκεται εμπόδιο στο να κατέχουν πέραν του μισού ιδιωτικού πλούτου του πλανήτη. Έτσι από κάποιες επιπλέον έρευνες οι αναλυτές υποστηρίζουν ότι αυτή η συγκέντρωση του πλούτου είναι αποτέλεσμα της πρόσφατης ανισότητας στις απολαβές, με υψηλό ρυθμό αποταμίευσης των πλουσίων σε επενδύσεις και στις επιχειρήσεις τους, που τους εξασφαλίζουν ανάλογα οφέλη.

Η αυξανόμενη ανισότητα σε συνδυασμό με την αύξηση τιμών που επικρατεί, δημιουργεί τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα σε βαθμό που πλήττει κυρίως όμως τη νέα γενιά, η οποία βλέπει να μεγαλώνει συνεχώς η απόσταση από ένα ανεχτό βιοτικό επίπεδο αλλά και να δημιουργούνται κοινωνικά, και άλλα προβλήματα. Αυτό οδηγεί σε ένα λιγότερο αποδοτικό, κοινωνικό & οικονομικό σύστημα, καθώς περιορίζει την ωφέλιμη οικονομική ανάπτυξη, αφού ένα μεγάλο ποσοστό των μελών της κοινωνίας στερείται από την πρόσβαση του στην αγορά εργασίας και στα βασικά αγαθά.  Τρανό παράδειγμα αποτελεί η αγορά ακινήτων στην πόλη της Λεμεσού, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει στην δημιουργία ενός κτηματομεσιτικού τομέα δύο ταχυτήτων. Ο τομέας αυτός χαρακτηρίζεται από την μία από τους πλούσιους (κυρίως ξένους) αγοραστές/ενοικιαστές, οι οποίοι ανεβάζουν τις τιμές ακινήτων στα ύψη με τις αγορές πολυτελέστατων κατοικιών, και από την άλλη από τους πολίτες μεσαίας ή χαμηλότερης οικονομικά τάξης, οι οποίοι ως αποτέλεσμα δυσκολεύονται να αγοράσουν ή να ενοικιάσουν κάποια κατοικία και αναγκάζονται να καταφεύγουν στην ύπαιθρο και τα προάστεια της πόλης, όπου το κόστος είναι χαμηλότερο.

Από έρευνες που έχουν γίνει, φαίνεται ότι στην Κύπρο το ποσοστό κινδύνου φτώχειας το 2018 έφθασε στο 23,9%( δηλαδή το ποσοστό του πληθυσμού που ζούσε σε νοικοκυριά με διαθέσιμο εισόδημα κάτω από το όριο της φτώχειας). Παρόλο που το ποσοστό αυτό μειώθηκε κατά 1,3% από το 2017( ποσοστό κινδύνου φτώχειας 2017 στο 25,2%) αυτό δεν σημαίνει ότι έχει κερδηθεί η μάχη, γιατί η μακροχρόνια ανεργία ανάμεσα στους νέους βρίσκεται ακόμη σε υψηλά επίπεδα. Η Κύπρος βρίσκεται ανάμεσα στις πρώτες θέσεις της Ε.Ε  σε θέματα οικονομικών / κοινωνικών ανισοτήτων. Επίσης, έρευνες που έχουν γίνει για την ανεργία δείχνουν ότι τον Νοέμβριο του 2019 βρισκόταν στο 7,7%, δηλαδή περίπου 35,000 άτομα ήταν άνεργοι. Αυτό ενδεχομένως να εντείνει διάφορα κοινωνικά προβλήματα όπως κατάθλιψη, χαμηλή αυτοεκτίμηση και άλλα.

Στις μέρες μας δυστυχώς έχουν επικρατήσει δύο τάξεις. Η τάξη με τα μεσαία στρώματα, που ως συνήθως είναι οι κυβερνητικοί, ημικρατικοί και τραπεζικοί, και η τάξη των «εργαζόμενων φτωχών» που ως συνήθως είναι άτομα του ιδιωτικού τομέα. Οι δημόσιοι υπάλληλοι όταν ενταχθούν στον ενδιαφερόμενο για αυτούς τομέα που είναι εξιδεικευμένοι, απολαμβάνουν συχνά πολύ υψηλότερους μισθούς από κάποιον που εντάσσεται στον ιδιωτικό τομέα. Ένα παράδειγμα αρκετά αισθητό είναι οι πρωτοδιορισμένοι καθηγητές στο δημόσιο, οι οποίοι λαμβάνουν μισθό περίπου €1,800, ενώ οι πρωτοδιορισμένοι καθηγητές σε ένα ιδιωτικό σχολείο με τις ίδιες ικανότητες αμείβονται με περίπου €1,100. Να αναφέρουμε και το φαινόμενο ανισότητας αμοιβών που επικρατεί ανάμεσα στα δύο φύλα για το ίδιο επάγγελμα / χώρο εργασίας, οπού έρευνες έχουν δείξει ότι ακόμη και σήμερα γίνεται μια σοβαρή διάκριση εις βάρος των γυναικών. Η άνιση μισθολογική μεταχείριση ατόμων διαφορετικού φύλου με τα ίδια προσόντα μπορεί να είναι το αποτέλεσμα διαφορετικής μισθολογικής διάκρισης.

Το Κράτος μας θα ήταν καλό να εφαρμόσει ουσιαστικά μέτρα για να αντιμετωπίσει, και με κάποιο τρόπο να ισορροπήσει σε ένα καλύτερο επίπεδο, την οικονομική ανισότητα και το ποσοστό φτώχειας που επικρατεί σήμερα, κυρίως στους νέους εργαζόμενους:

  • Θα μπορούσαν να εφαρμοστούν κάποια μέτρα οικογενειακής πολιτικής που να ενισχύουν τα χαμηλόμισθα ζευγάρια έτσι ώστε να μπορούν να ζουν σε φυσιολογικά επίπεδα, να τα βγάζουν πέρα και συνάμα να έχουν καλή ψυχολογία, θετική διάθεση και να είναι ακόμα πιο αποδοτικοί.
  • Θα μπορούσε να υπάρχει ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των επιχειρήσεων, των εργαζομένων και της ευρύτερης κοινωνίας για το ζήτημα των διακρίσεων στην απασχόληση και ιδιαίτερα στην αμοιβή.
  • Χρειάζεται να γίνει κάποια μελέτη για αναθεώρηση των απολαβών των χαμηλοσυνταξιούχων. Στην παρούσα φάση το ταμείο κοινωνικών ασφαλίσεων, πέραν των τεράστιων προβλημάτων του αλλά και της πρόσφατης χρεοκοπίας του, ευνοεί περισσότερο τους κυβερνητικούς συνταξιούχους όταν περισσότερες εισφορές έβαζε ανέκαθεν ο ιδιωτικός τομέας.
  • Θα ήταν καλό να εξεταστεί ο επανασχεδιασμός της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής και να δοθούν κίνητρα στις χαμηλά αμειβόμενες τάξεις. Για παράδειγμα σε συνέχεια του σχεδίου ΕΣΤΙΑ θα μπορούσαν να κτιστούν οικίες από την κυβέρνηση και να πωληθούν / ενοικιαστούν χαμηλά σε αυτούς που έχουν τεράστια οικονομικά προβλήματα μετά το 2013 και χάνουν τα σπίτια τους. Θέλοντας και μη, όλο αυτό έχει σοβαρές επιπτώσεις και στην κοινωνική πολιτική της Χώρας μας.
  • Να συνεχίζει να στηρίζει τη δημιουργία αξιοπρεπών θέσεων εργασίας κυρίως για τους νέους και για όσους ζουν σε συνθήκες φτώχειας.

Καταλήγοντας, η νέα γενιά είναι αυτή στην οποία θα στηριχτεί η Κύπρος του αύριο. Πιστεύουμε μεν σε ένα μοντέλο ελεύθερης οικονομίας, με ισχυρό δε κοινωνικό κράτος, και αυτά τα δύο στην σωστή αναλογία θα πρέπει να αποσκοπούν στο να ενδυναμώνουν τη μεσαία τάξη και να μειώνουν την ανισότητα, όπου αυτή παρατηρείται.

“THE REVITA TEAM”
Σημείωση: Τα άρθρα και τα δημοσιεύματα της εταιρείας μας, σκοπό έχουν να παραθέσουν στοιχεία για συγκεκριμένα θέματα καθώς και απόψεις που βασίζονται σε εμπειρία και γνώση που έχει αποκτηθεί. Απώτερος σκοπός μας είναι η επιμόρφωση των αναγνωστών στο σύνολο τους και όχι η παροχή συμβουλών για συγκεκριμένες περιπτώσεις. Για όλα τα προηγούμενα άρθρα της εταιρείας μας, μπορείτε να επισκεφτείτε την σελίδα μας στο Facebook, https://www.facebook.com/revitaconsult όπως και το blog στην ιστοσελίδα μας.


GAME THEORY

Definition and Applications

The Article below was assigned to one of this year’s summer Interns, Anna Demetriou, and was written with the help and close supervision of our Team. Anna will soon attend her second year at the University of Newcastle, UK. Ultimately, it has provided an opportunity for both the intern to enhance her knowledge through research, as well as writing skills, while our Company gained insight from a piece of writing of academic nature, which assesses real-life applications of an all-famous economic theory of the 20th century. The Article emphasizes on presenting the development of the Game Theory through the decades, from a purely Economic theorem originally, to its commercialisation and expansion of application to numerous real-life case studies, without even realising it, as it has been proven to constitute a part of everyday behavioural nature in humans and animals. This Article perfectly complements our previous Article of Newsletter 45, associated with the “Prisoner’s Dilemma”. It forms a short, simple, yet effective piece of writing, which allows for a pleasant informative read on a timeless subject.

Game theory refers to the study of mathematical models of strategic interaction, or at least the optimal decision-making of independent and competing actors in a strategic setting. It has applications in all areas of social science, as well as in politics, in logic, in systems science and computer science. That is, zero-sum games, where each player’s gains or losses are exactly balanced by those of the other players, or non-zero-sum games, where decision-making may result in all participating players being mutually better off, or worse off, than originally. Game theory is currently an umbrella term for the science of studying logical decision-making in humans, animals and computers in the 21st century and it applies to a wide range of behavioural relations.

The theory was initially developed to solve problems in Economics. The major pioneers were mathematician John Von Neumann and economist Oskar Morgenstern in the 1940s. Many people also considered mathematician John Nash (biography film “A Beautiful Mind”) to be the first to substantially expand Von Neumann’s and Morgenstern's work.

Von Neumann’s work was followed by the 1944 book “Theory of Games and Economic Behaviour”, which he co-wrote with Oskar Morgenstern and dealt with cooperative games involving several players. Moreover, they claimed that the mathematics developed for the physical sciences up to that point, which described the workings of an uninterested nature, was a poor model for economics. They observed that economics is much like a game, where participants anticipate each other’s actions, necessitating development of a new branch of mathematics known as “Game Theory”. The second edition of this book included theory of anticipated utility, which allowed mathematical statisticians and economists to address decision-making under uncertainty.

Game Theory was applied to a wide range of situations where the players choice interacts to affect the result. The theory complements and goes beyond the classical theory of probability by emphasizing strategic factors of decision making, or features controlled by the participants rather than by pure chance. It was used, for example, to predict the likely formation of political coalitions; or business conglomerates’ likelihood of forming the optimal price at which to sell products; or services in the face of competition. Or even the power of a voter or a block of voters in an election; who should be chosen for a jury; the best location for a manufacturing plant; the behaviour of certain animals and plants in their struggle for survival, and many other applications. Furthermore, it even has applications in board games which many people play in their everyday life, like chess where both players know the possible moves of each other, and they must think strategically to win. What is more, Game Theory has an influence in stock market decisions, too. The investors make various decisions where they must consider and predict the players decisions, so they can act out to maximize their profit. In addition, Game Theory also has an important role in collective bargaining or negotiation between parties. In every possible negotiation, both parties should analyse and take in mind a lot of aspects, so they can end up in a solution which benefits the welfare of both.

Apart from the above, one interesting and unexpected application of Game Theory in general, occurs in biology. When two males face off, whether competing for a mate or for a contested territory, they can act either like “hawks”, fighting until one is injured, killed, or leaves the battle. On the other hand, they can act like “doves”, posturing a bit but leaving before any serious harm is done. Neither type of behaviour, as it turns out, is ideal for survival. Species containing only “hawks” would eventually have a high mortality rate. Species containing only “doves” would be vulnerable to an incursion by hawks or a mutation that produces hawks, because the population growth rate of the competitive hawks would be much higher than that of the doves due to their nature.

All things considered, Game Theory is a main factor in everyday life choices and forms a wise, strategic way to analyse decisions in every situation. In zero-sum games (e.g., Poker), every combination of strategies adds to a zero outcome (some win, and some lose, making the total outcome equal to zero). In non-zero-sum games, such as the “Prisoner’s Dilemma Theory”, there are in fact some potential decisions that can lead to outcomes which can benefit all sides. The theory was therefore being utilised long before it was discovered, and even now it is considered a timeless method used in instinctive behavioural responses.

Bibliography:

1) Game Theory Definition (investopedia.com)
2) An Overview of Game Theory in Sociology (thoughtco.com)
3) Game theory | Definition, Facts, & Examples | Britannica

“THE REVITA TEAM”
Σημείωση: Τα άρθρα και τα δημοσιεύματα της εταιρείας μας, σκοπό έχουν να παραθέσουν στοιχεία για συγκεκριμένα θέματα καθώς και απόψεις που βασίζονται σε εμπειρία και γνώση που έχει αποκτηθεί. Απώτερος σκοπός μας είναι η επιμόρφωση των αναγνωστών στο σύνολο τους και όχι η παροχή συμβουλών για συγκεκριμένες περιπτώσεις. Για όλα τα προηγούμενα άρθρα της εταιρείας μας, μπορείτε να επισκεφτείτε την σελίδα μας στο Facebook, https://www.facebook.com/revitaconsult όπως και το blog στην ιστοσελίδα μας.


Τα επίπεδα δανεισμού το 2021

ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΕΝ ΜΕΣΩ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ

Πιο κάτω παραθέτουμε ένα επίκαιρο άρθρο σχετικά με τα επίπεδα δανεισμού στην οικονομία του τόπου μας, που αφορούν κυρίως την περίοδο 2019 με 2021. Με αφορμή την εξέλιξη της πορείας της πανδημίας, η οποία επηρέασε και εξακολουθεί να επηρεάζει στον μέγιστο βαθμό τις οικονομίες ανά το παγκόσμιο από το τέλος του 2019 μέχρι και σήμερα, στο άρθρο επισημαίνουμε σημαντικά στοιχεία που αφορούν τα επίπεδα δανεισμού στην Κύπρο και που φανερώνουν την αβεβαιότητα, την γενική έλλειψη αισθήματος ασφάλειας και την μείωση της επιχειρηματικής και οικονομικής δραστηριότητας, κυρίως κατά το 2020. Αν και τα επίπεδα δανεισμού σήμερα έχουν αυξηθεί, σίγουρα δεν έχουν φτάσει αυτά του 2019. Από την μία, είναι γεγονός ότι τα υπέρογκα δάνεια δεν φέρουν σε καμία περίπτωση κάποιο θετικό αντίκτυπο στους οικονομικούς δείκτες μίας χώρας (βλέπε κακός δανεισμός στην πριν το 2013 εποχή). Είναι επίσης γεγονός όμως ότι κάποια υγιή και ισορροπημένα επίπεδα δανεισμού φανερώνουν σε μια χώρα την παρουσία οικονομικής δραστηριότητας και ανάπτυξης, που για να ανακτηθεί πλήρως στην Κύπρο, πρώτα απ’ όλα χρειάζεται χρόνο και στήριξη, τόσο από το κράτος, όσο και από όλους τους σχετικούς αρμόδιους φορείς και οργανισμούς.

Η πανδημία δυστυχώς έχει προκαλέσει οικονομικές ανησυχίες και αβεβαιότητα, με τρόπο που επηρεάζει τα επίπεδα δανεισμού. Αυτό συμβαίνει αφού τόσο η πλευρά ενός νοικοκυριού ή μιας επιχείρησης (ειδικότερα εάν αυτή η επιχείρηση απασχολείτο με τουριστικά, εστιατόρια κ.α.) που θα επιχειρήσει να εξασφαλίσει δάνειο, όσο και η πλευρά του Πιστωτικού Ιδρύματος, το οποίο θα πρέπει να αξιολογήσει την βιωσιμότητα του πελάτη, διατηρούν μεγάλες επιφυλάξεις.

Εάν συγκρίνουμε το πρώτο εξάμηνο του 2021 σε σχέση με το πρώτο εξάμηνο του 2019 (προ πανδημίας), έχει καταγραφεί μείωση παραχώρησης δανείων, κατά 23%. Ενώ σε σχέση με το πρώτο εξάμηνο του 2020, εν καιρό έξαρσης πανδημίας, έχει αυξηθεί ο δανεισμός, κατά 37%. Σημειώνουμε ότι η εν λόγω αύξηση πιθανότατα να οφείλεται στην βοήθεια που είχε παραχωρηθεί από το Κράτος, μέσω του σχεδίου επιδότησης επιτοκίων, αναφορικά με τα στεγαστικά δάνεια.

Σύμφωνα με τα δεδομένα και τις εξελίξεις που έχουν καταγραφεί, τα συνολικά καθαρά νέα δάνεια που έχουν παραχωρηθεί από τις Τράπεζες κατά την περίοδο 01/01/21 μέχρι 30/06/21, ανέρχονται στα €1.352 εκ. Αυτό σημαίνει αύξηση κατά 36,8% σε σχέση με το πρώτο εξάμηνο του 2020, όταν ο δανεισμός ανερχόταν στα €989 εκ. Εάν συγκρίνουμε με το πρώτο εξάμηνο του 2019, ο δανεισμός έχει μειωθεί κατά 23,1%, αφού παραχωρήθηκαν συνολικά δάνεια ύψους €1.758 εκ.

Πιο συγκεκριμένα, κατά την προαναφερόμενη περίοδο σύγκρισης, τα δάνεια που αφορούν νοικοκυριά, ήταν συνολικού ύψους €667 εκ. κατά το έτος 2021, ενώ το 2019 και 2020, ανέρχονταν στα €636 εκ. και €445 εκ., αντίστοιχα.

Από την άλλη, τα επιχειρηματικά καθαρά νέα δάνεια καταγράφτηκαν στα €685 εκ. το πρώτο εξάμηνο του 2021, ενώ τις προηγούμενες 2 χρονιές (το 2019 και 2020), ανέρχονταν στα €1.122 εκ. και €543 εκ., αντίστοιχα. Επομένως, κατά το 2021 χορηγήθηκαν κατά 26,1% περισσότερα επιχειρηματικά δάνεια σε σύγκριση με το 2020, και 39% λιγότερα σε σύγκριση με το 2019.

Σύμφωνα με την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου, συγκεκριμένα για τον μήνα Ιούνιο του 2021, τα συνολικά δάνεια κατέγραψαν καθαρή αύξηση €244,2 εκ., σε σύγκριση με καθαρή μείωση €24,3 εκ. τον Μάιο του 2021.

Σημειώνουμε ότι οι πιο πάνω αυξήσεις στην παραχώρηση δανεισμού οφείλονται και στα Σχέδια Χορήγησης που προκηρυχθήκαν από το Υπουργείο Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας, το πρώτο εξάμηνο του 2021. Μέσω των Σχεδίων αυτών θα διατεθούν πέραν των €90 εκ., με απώτερο σκοπό την επανεκκίνηση της οικονομίας του τόπου. Αναφέρουμε ότι τα εν λόγω σχέδια αφορούν τόσο της επιχειρήσεις όσο και τα νοικοκυριά («Ενίσχυση της Ανταγωνιστικότητας των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων του Μεταποιητικού τομέα και άλλων στοχευμένων οικονομικών δραστηριοτήτων», «Εξοικονομώ – Αναβαθμίζω στις Κατοικίες» και «Ενίσχυση Νέας Επιχειρηματικότητας»).

Σημειώνουμε επίσης ότι προσεχώς αναμένεται να προκηρυχθούν και τα σχέδια για «Μεταποίηση Γεωργικών Προϊόντων» και «Ψηφιακή Αναβάθμιση Επιχειρήσεων», τα οποία θα ενισχύσουν ακόμη περισσότερο την επαγγελματική ενασχόληση του νεότερου πληθυσμού.

Καταλήγοντας, θέλουμε να πιστεύουμε ότι η πρόσφατη αύξηση στα επίπεδα δανεισμού μέσα από τα κρατικά και Ευρωπαϊκά σχέδια (όπως αυτά που αναφέρονται πιο πάνω) θα ενισχύσει την οικονομία και τα νοικοκυριά, όχι μόνο μεμονωμένα, αλλά και με αλυσιδωτές επιδράσεις. Εάν με αργά αλλά σταθερά βήματα εμπλουτιστεί η επιχειρηματικότητα και η οικονομική δραστηριότητα του τόπου θέτοντας βάσεις σταθερές, ουσιαστικές και βιώσιμες, τότε η οποιαδήποτε ανάπτυξη που ενδεχομένως επιτευχθεί κατά τα επόμενα χρόνια, ίσως έχει και συνέχεια μακροπρόθεσμα. Για να γίνει αυτό, ίσως θα πρέπει να μετατοπίσουμε πόρους από τις παραδοσιακές δανειοδοτήσεις στην οικοδομική βιομηχανία και τουρισμό, και να επενδύσουμε σε νέες παραγωγικές ιδέες όπως την παιδεία, την υγεία, την τεχνολογία και την ενέργεια, ξεκινώντας από τους νέους επιχειρηματίες. Για να επιτευχθεί αυτό, θα πρέπει και οι Τράπεζες να γίνουν πιο ευέλικτες και λιγότερο γραφειοκρατικές και να πάρουν εμπεριστατωμένα ρίσκα, επενδύοντας με αυτόν τον τρόπο στο μέλλον. Να μην φτάσουν δηλαδή στο άλλο άκρο του 2013 και να απορρίπτουν κάθε αίτηση που δεν είναι θωρακισμένη με εγγυήσεις, αφού έτσι κινδυνεύουν να χαθούν καλές επιχειρηματικές ιδέες. Άλλωστε, τα άκρα ποτέ δεν οδηγούν σε επιθυμητά αποτελέσματα. Αυτή είναι και η μεγάλη πρόκληση για την Κυπριακή οικονομία στην μετά-κορονοϊό εποχή.

Βιβλιογραφία:

1. Μακριά από τα επίπεδα του 2019 ο δανεισμός εξαμήνου | Stockwatch - Παράθυρο στην Οικονομία
2. Ανάρπαστα τα σχέδια χορηγιών για επιχειρήσεις | Stockwatch - Παράθυρο στην Οικονομία
3. Central Bank of Cyprus - Στατιστικά Στοιχεία Καταθέσεων και Δανείων των Νομισματικών Χρηματοπιστωτικών Ιδρυμάτων (ΝΧΙ)

“THE REVITA TEAM”
Σημείωση: Τα άρθρα και τα δημοσιεύματα της εταιρείας μας, σκοπό έχουν να παραθέσουν στοιχεία για συγκεκριμένα θέματα καθώς και απόψεις που βασίζονται σε εμπειρία και γνώση που έχει αποκτηθεί. Απώτερος σκοπός μας είναι η επιμόρφωση των αναγνωστών στο σύνολο τους και όχι η παροχή συμβουλών για συγκεκριμένες περιπτώσεις. Για όλα τα προηγούμενα άρθρα της εταιρείας μας, μπορείτε να επισκεφτείτε την σελίδα μας στο Facebook, https://www.facebook.com/revitaconsult όπως και το blog στην ιστοσελίδα μας.


Αδιέξοδα στη Διοίκηση Επιχειρήσεων

Βελούδινα Διαζύγια ή Πόλεμος;

The Article below was assigned to one of this year’s summer Interns, Evagoras Markou, and was written with the help and close supervision of our Team. Evagoras is currently a second-year student at the Accounting & Finance department of the University of Cyprus. Ultimately, it has provided an opportunity for both the intern to enhance his knowledge through research, as well as writing skills, while our Company gained insight from a piece of writing which assesses realistic scenarios and demonstrates the challenges faced by numerous businesses, not only in Cyprus, but also globally. The Article describes the dead end in which the shareholders of a company often find themselves to be, following their inability to cooperate with each other for a significant amount of time. The Article tries to outline possible solutions through processes which the shareholders may follow to reach a mutually beneficial agreement. It forms a short, simple, yet effective piece of writing, which allows for a pleasant and useful read, associated with facts and real-life circumstances.

Οι οικογενειακές επιχειρήσεις στην Κύπρο αποτελούν ένα μεγάλο ποσοστό που ξεπερνά το 80% του συνόλου των επιχειρήσεων του τόπου. Πολλές φορές όμως στις οικογενειακές επιχειρήσεις παρουσιάζονται διάφορα προβλήματα και διαφωνίες , ιδιαίτερα αν η επιχείρηση αποτελείται από δύο άτομα (συνήθως αδέρφια) που κατέχουν ίσο μερίδιο μετοχών (50-50), ή και περισσότερους, χωρίς όμως σαφείς όρους στο τί κάνει ο καθένας, χωρίς σωστό σύστημα διαδοχής και χωρίς διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Έτσι, αυτό που ξεκίνησε σαν ένα όμορφο όραμα ενός ατόμου στο παρελθόν εξελίσσεται σε εφιάλτη πολλές φορές, με αποτέλεσμα επιχειρήσεις να αποτυγχάνουν στην δεύτερη και κυρίως στην τρίτη γενιά. Στοιχεία μάλιστα δείχνουν ότι μέχρι την τέταρτη γενιά, μόνο 3-4% των οικογενειακών εταιρειών επιβιώνουν.

Τα μέλη σε μία τέτοια επιχείρηση έχουν όλα την ίδια βαρύτητα στην λήψη αποφάσεων, κάτι που φέρνει οποιεσδήποτε διαφωνίες που υπάρχουν μεταξύ των ατόμων σε συνεχή αδιέξοδα. Μια ενδιάμεση λύση η οποία να ικανοποιεί και τις δύο πλευρές σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να αποδειχθεί αρκετά χρονοβόρα και ζημιογόνα, καθώς τέτοιες διαμάχες συνήθως απαιτούν παρέμβαση τρίτου εξωτερικού ατόμου, που όμως δεν είναι πάντοτε αποδεκτό και από τις δύο πλευρές, αφού στην πορεία δημιουργούνται πικρίες, εγωισμοί, δυσπιστίες και καχυποψίες.

Μία λύση που μπορεί να θεωρηθεί χρήσιμη για την συνέχιση της λειτουργίας της επιχείρησης είναι η εξαγορά του μερίδιού του ενός ιδιοκτήτη από τον άλλον, έτσι ώστε να παραμείνει ένας εκ των δύο στην επιχείρηση. Αυτή η ενέργεια κάνει την διαδικασία λήψης αποφάσεων που αφορούν την επιχείρηση πολύ πιο γρήγορη για τον εναπομείναντα ιδιοκτήτη, δίνοντας του την ευχέρεια για πιο ευέλικτες αποφάσεις, αλλά και κινήσεις που μπορούν να αποφέρουν καρπούς και κερδοφορία. Εννοείται βεβαίως ότι τα πράγματα μπορεί να μην εξελιχθούν πάντοτε έτσι και να διαφανεί ότι θα έπρεπε οι συνέταιροι (αδέρφια, ξαδέρφια, κτλ.) να είχαν ψάξει εναλλακτικούς τρόπους να τα βρουν μεταξύ τους.

Εδώ είναι σωστό να αναφέρουμε ότι τα πιο πάνω φαινόμενα παρατηρούνται όχι μόνο σε οικογενειακές επιχειρήσεις, αλλά και σε πάρα πολλές περιπτώσεις όπου λειτουργεί το 50-50 χωρίς όμως να υπάρχουν διαδικασίες που να προνοούν για επίλυση διαφορών.

Πιο κάτω αναφέρουμε δύο αποτελεσματικούς τρόπους «επίλυσης μετοχικού αδιεξόδου», οι οποίοι εξασφαλίζουν ότι το ποσό εξαγοράς του μεριδίου του ενός ιδιοκτήτη από τον άλλο είναι δίκαιο και αντικειμενικό. Για να επιτευχθούν αυτοί οι δύο τρόποι όμως, είναι σημαντική η παρέμβαση τρίτου ανεξάρτητου και αποδεκτού ατόμου, έτσι ώστε οι όροι εντολής να είναι καθαροί και οι αποφάσεις που θα παρθούν να είναι αμερόληπτες και δεσμευτικές.

Ο πρώτος τρόπος είναι γνωστός ως «Ρωσική ρουλέτα». Σε αυτή την περίπτωση, ο ένας ιδιοκτήτης αποδίδει μία προσφορά στον άλλο ιδιοκτήτη και ο ιδιοκτήτης που δέχεται την προσφορά είτε αγοράζει το μερίδιο (μετοχές) του πρώτου, είτε του πωλεί το δικό του μερίδιο της εταιρείας. Και στις δύο περιπτώσεις, η τιμή είναι η ίδια έτσι ώστε η προσφορά να είναι αντικειμενική. Με άλλα λόγια, αυτός που προσφέρεται να αγοράσει ή να πουλήσει πρέπει να είναι προετοιμασμένος και για το αντίθετο στην ίδια τιμή.

Μία παραλλαγή της «Ρωσικής ρουλέτας» είναι η μέθοδος «Mexican Shoot-out», της οποίας η διαδικασία απαιτεί και πάλι ένα τρίτο ανεξάρτητο πρόσωπο, το οποίο δέχεται δύο σφραγισμένους φακέλους που αναγράφουν το ποσό που είναι διατεθειμένοι οι δύο μέτοχοι να πληρώσουν για την εξαγορά του άλλου μισού της επιχείρησης. Ο μέτοχος με την μεγαλύτερη προσφορά αγοράζει τις υπόλοιπες μετοχές . Αν υπάρχει μεγάλο οικονομικό χάσμα μεταξύ των δύο ιδιοκτητών, τότε είναι σημαντικό να τεθούν κάποιοι περιορισμοί (κυρίως για να προστατευτεί ο πιο αδύνατος), έτσι ώστε η τιμή εξαγοράς να μην είναι μικρότερη από την πραγματική αξία του μεριδίου του ενός ιδιοκτήτη. Και στις δύο πιο πάνω περιπτώσεις, είναι σημαντικό όπως αποφασιστεί εκ των προτέρων νομικά η μέθοδος υλοποίησης της οποιασδήποτε συμφωνίας.

Καταλήγοντας, να αναφέρουμε και την σοφή ρήση, «Ό,τι δεν λύνεται, κόβεται». Οι διαφωνίες μεταξύ των ιδιοκτητών στις οικογενειακές αλλά και άλλες επιχειρήσεις όπου υπάρχει αδιέξοδο, κυρίως λόγω της 50-50 ιδιοκτησίας και κατ’ επέκταση ενός δυσλειτουργικού Διοικητικού Συμβουλίου, όχι μόνο οξύνουν τις ενδοοικογενειακές τους σχέσεις, αλλά αποτελούν και απειλή για την μακροχρόνια επιβίωση της επιχείρησης. Έτσι, σε κάποιες περιπτώσεις θα ήταν καλύτερο όχι μόνο για το συμφέρον της επιχείρησης, αλλά και για το ίδιο το συμφέρον των ιδιοκτητών, να διακόψουν την συνεργασία τους. Και αυτό δεν πρέπει να γίνεται με πείσμα ή αδιαφορία, αλλά καλύτερα με ειλικρίνεια, μέσω ενός δίκαιου, διαφανή και πολιτισμένου τρόπου, μέσα από ορισμένες μεθόδους όπως οι πιο πάνω. Ένας πόλεμος έχει πάντοτε απώλειες και για τις δύο πλευρές ,ενώ ένα βελούδινο διαζύγιο επιτρέπει ίσως να υπάρχει μια καλύτερη επόμενη μέρα για όλους.

“THE REVITA TEAM”
Σημείωση: Τα άρθρα και τα δημοσιεύματα της εταιρείας μας, σκοπό έχουν να παραθέσουν στοιχεία για συγκεκριμένα θέματα καθώς και απόψεις που βασίζονται σε εμπειρία και γνώση που έχει αποκτηθεί. Απώτερος σκοπός μας είναι η επιμόρφωση των αναγνωστών στο σύνολο τους και όχι η παροχή συμβουλών για συγκεκριμένες περιπτώσεις. Για όλα τα προηγούμενα άρθρα της εταιρείας μας, μπορείτε να επισκεφτείτε την σελίδα μας στο Facebook, https://www.facebook.com/revitaconsult όπως και το blog στην ιστοσελίδα μας.


Prisoner's Dilemma - Interpretation and Real-Life Applications

Interpretation and Real-Life Applications of The Famous Economic Theory
The Article below was assigned to one of this year’s summer Interns, Ioanna Ioannou, and was written with the help and close supervision of our Team. Ioanna is currently a final year student at De Montford University, Leicester, UK. Ultimately, it has provided an opportunity for both the intern to enhance her knowledge through research, as well as writing skills, while our Company gained insight from a piece of writing which assesses real-life applications of an all-famous economic theory. The Article concentrates on the meaning and common sense included in the mind game between the two parties. It emphasises on demonstrating and evaluating real-life incidents and circumstances where the Prisoner’s Dilemma (part of the famous Game Theory) actually applies. It forms a short, simple, yet effective piece of writing, which allows for a pleasant academic read.

Prisoner’s Dilemma was first illustrated by the mathematicians M. Flood and M. Dresher in 1950 and then it was conceptualized by the Canadian mathematician A.W. Tucker. This theory is based on decision-making and follows from the well-known Game Theory paradox. It illustrates two individuals making decisions that result in an initially undesirable solution. Prisoner’s dilemma describes a situation where these two individual parties seek their welfare by acting selfishly to the disadvantage of the other party. In general, mis-cooperation in real life often leads to much worse condition of both participants. In this theory, it is the responsibility of the two parties, to choose whether to collaborate or not. The literature and real-life practice demonstrate that good level of cooperation often leads to greater economic choices, and ultimately better outcomes for everyone.

The Prisoner’s Dilemma scenario was initially described based on two arrested suspects of a crime. These two suspects were locked separately in different cells, and they could not communicate with each other. The two suspects were given the chance either to blame the other suspect or to remain silent. The outcome of being silent was a one-year punishment in prison. On the other hand, if they decided to speak out and blame each other then they would each get a three-year sentence in prison. However, if one suspect chose to blame the other and the other party remained silent, then the suspect who remained silent would serve a five-year period in prison, whilst the other would be set free. Table A shown below demonstrates the possible outcomes (years in prison) from any possible strategy:


Table A

In such a situation, both parties do not have the chance to know the decision made by the other suspect. However, acting selfishly and blaming the other suspect can be considered as a method of self-interest. If suspect A remains silent, they will receive five years in prison if suspect B blames them. On the other hand, if suspect A chooses to blame suspect B, then they are not going to serve any years in prison. However, that is not very common, as suspect B will follow the same path as A, that is blaming suspect A. In such case, they will both end up with 3 years of imprisonment.

Reviewing the theory from a distance, the decision of remaining silent by both suspects provides the ideal solution for them. However, this is not the rational option at the moment as both parties believe that they will end up with less privileges, even though in reality this would be the strategy serving their own self-interest. Therefore, they will each blame the other person in an effort to be better off.

Application to a real-life scenario:

Table B

Considering a real-life application of the Prisoners’ Dilemma (following from the example demonstrated by Investopedia), Coca-Cola and Pepsi are selling similar products and they are called to decide on a pricing strategy that will help in making profit in a competitive market. Through maintaining a high price, both companies are taking advantage of their joint market share, and each gain a profit of $500m per month. High prices are the respective result of keeping silent. Assuming that there is perfect competition between the two firms, in the case of Coca-Cola decreasing its prices, then lots of Pepsi’s customers will start buying the most affordable product, that being Coca-Cola (other things being equal, i.e., taste, customer loyalty, etc). As a result, Coca-Cola’s profits will increase to $750m, while Pepsi’s profit will decrease to $100m. Similarly, if Pepsi decreases its prices, then it will enjoy higher profits than Coca-Cola. However, Prisoner’s Dilemma states that both companies will behave irrationally in the essence that they will both lower their prices to achieve higher market share (similar to a prisoner’s confession) and they will end up with a decreased equal profit of $350m each. All in all, if any company decides to ‘cheat’, it will find itself in a position to suffer from the consequences of seeing the competitor copying this strategy by doing the same. Inevitably, the outcome of this, is worse for both companies than that of cooperating in the first place. Consequently, they will both have a lower profit, as an ‘’arms race’’ will not constitute an advantage for them (Dixit and Nalebuff, 1991).

However, evaluating the above scenario from the perspective of the average consumer, it is clear that such strategies do benefit the people buying these products, as the prices of the products fall (other things being equal). As a result, oligopolies in industries of products like the one above often have the incentive to form cartels and fix prices in order to avoid the inevitable “lose-lose” situation (e.g., OPEC (Organisation of the Petroleum Exporting Countries)). On the other hand, governments and regulatory bodies are usually assigned with the task of intervening to maintain healthy levels of competition amongst the different sectors of the economy, therefore allowing the market forces to work properly when necessary and restricting Price Fixing.

It is evident from above that human nature (be it a prisoner, or a multinational company, or even a State) will always try to win the extra bit for themselves in the game of life. As everyone will think and behave the same way, they will all end up (in most cases) in a worse position than the initial.

It takes greatness and thinking ahead rationally, from both sides, and an effort to step in each other’s shoes in order to understand and act towards their mutual benefit. That is not so much in trade, in ways such as illegal Price Fixing, but rather in Politics, where there is much at stake and negative results for one or both parties could be disastrous. An example of such behaviour where the Game Theory analysis was applied, producing the optimal result for both parties and (more broadly) for the whole world, was the avoidance of nuclear conflict in the Cuban Missile Crisis of 1962 between the U.S.A. and the Soviet Union, where common logic was applied for the benefit of humankind.

BIBLIOGRAPHY:
• Dixit Avinash and Barry Nalebuff. Thinking Strategically: A Competitive Edge in Business, Politics, and Everyday Life. New York: W. W. Norton, 1991.
• Corporate Finance Institute Website Link: https://corporatefinanceinstitute.com/resources/knowledge/other/prisoners-dilemma/ (Table A).
• Investopedia Website Link: The Prisoner’s Dilemma in Business and the Economy (investopedia.com)v (Table B).

“THE REVITA TEAM”
Σημείωση: Τα άρθρα και τα δημοσιεύματα της εταιρείας μας, σκοπό έχουν να παραθέσουν στοιχεία για συγκεκριμένα θέματα καθώς και απόψεις που βασίζονται σε εμπειρία και γνώση που έχει αποκτηθεί. Απώτερος σκοπός μας είναι η επιμόρφωση των αναγνωστών στο σύνολο τους και όχι η παροχή συμβουλών για συγκεκριμένες περιπτώσεις. Για όλα τα προηγούμενα άρθρα της εταιρείας μας, μπορείτε να επισκεφτείτε την σελίδα μας στο Facebook, https://www.facebook.com/revitaconsult όπως και το blog στην ιστοσελίδα μας.